pożegnaj bezsilność • pożegnaj wstyd
Odzyskaj radość z bycia rodzicem
Pomagam rodzicom:
- rozwiązywać konflikty,
- budować asertywność,
- pielęgnować bliską więź,
- zachęcać dziecko do współpracy,
- budować samodzielność dziecka w nauce.
Umów się na darmową, 15-minutową konsultację wstępną klikając poniższy przycisk.
W jakiej formie możemy współpracować?
Pomagam rozwiązać między innymi te kwestie:
- jak stawiać granice bez karania, straszenia i ciągłych kłótni,
- co zrobić, kiedy dziecko się oddala i przestaje rozmawiać,
- jak reagować na wybuchy emocji, płacz, złość albo opór,
- jak ograniczać ekrany bez codziennej wojny,
- jak wspierać dziecko w nauce bez ciągłego pilnowania,
- jak rozmawiać z nauczycielami w trakcie kryzysu,
- jak odzyskać więcej spokoju i pewności w codziennym rodzicielstwie.
Skąd biorą się trudności w relacji z dziećmi?
15 – minutowa, darmowa, rozmowa wstępna
Rzadko zaczynają się od „wielkiego problemu”. Częściej narastają po cichu: od niedopowiedzianych oczekiwań, zmęczenia, bezradności, poczucia winy, presji albo przekonania, że „przecież już tyle razy o tym rozmawialiśmy”.
Z czasem zwykłe sytuacje zaczynają odpalać coraz większe emocje – w domu, w klasie, na zebraniu, w wiadomościach od rodziców albo podczas rozmów z nauczycielami.
Cześć, jestem Lidia Minkiewicz
Wiem, że konflikty z dziećmi rzadko są „tylko” o lekcje, telefon, oceny, obowiązki czy zachowanie w klasie. Często pod spodem jest zmęczenie, bezradność, lęk, niezrozumiane potrzeby, napięcie między dorosłymi albo brak wspólnego języka.
W swojej pracy łączę doświadczenie mamy, trenerki komunikacji opartej na empatii, mediatorki oraz osoby pracującej z rodzicami i szkołami. Pomagam zatrzymać spiralę emocji, zobaczyć sytuację z kilku perspektyw i znaleźć taki sposób rozmowy, który nie dokłada kolejnej warstwy konfliktu.
Jak rozwiązywać napięcia długofalowo?
W trudnych momentach nie chodzi o to, żeby ktoś „wygrał” rozmowę.
Chodzi o to, żeby zatrzymać spiralę napięcia, zobaczyć, co naprawdę się dzieje i znaleźć sposób działania, który nie dolewa oliwy do ognia.
pierwszy krok
Zatrzymanie spirali
Na tym etapie sprawdzamy:
- skąd bierze się napięcie i trudna atmosfera,
- jakie emocje i potrzeby stoją pod złością, oporem albo pretensjami,
- jakie są Wasze instynktowne reakcje w stresujących sytuacjach,
- co sprawia, że rozmowa szybko zamienia się w walkę, obronę, wycofanie albo oskarżenia.
Drugi krok
Co dzieje się pod napięciem
Na tym etapie warto:
- oddzielić fakty od interpretacji,
- nazwać potrzeby dziecka i dorosłych,
- zobaczyć perspektywę drugiej strony,
- rozpoznać schematy komunikacji, które dolewają oliwy do ognia.
Trzeci krok
Plan nowego sposobu rozmowy
Na tym etapie warto:
- znaleźć język, który łagodzi napięcia,
- ustalić granice bez przemocy i przeciągania liny,
- przygotować się do trudnej rozmowy,
- wypracować realne kroki, które każda strona może wdrożyć.
Nie daję gotowych „sztuczek na dziecko”.
Pomagam dorosłym odzyskać spokój, jasność i wpływ – tak, żeby mogli wspierać dzieci mądrzej, z większym zrozumieniem i z granicami, które naprawdę da się utrzymać.
Z całego serca polecam usługi jakie oferuje Lidia. Miałam okazję brać udział w warsztatach grupowych NVC dla rodziców. Dzięki wiedzy i narzędziom, jakie Lidia nam udostępniła, moje macierzyństwo stało się jeszcze piękniejsze. A wiedza z warsztatów przydaje się również w relacjach z innymi ludźmi. Lidia to człowiek z piękną duszą i pasją i przekazuje je w piękny sposób.
Ciepło polecam Lidkę, jej wiedzę i umiejętności 🙂 Kilkukrotnie podczas cyklu spotkań dla rodziców zrobiła na mnie wrażenie swoimi zdolnościami empatycznej komunikacji, gdy można było się poczuć przy niej zrozumianym i wysłuchanym. Otrzymałam od Lidki dużo wiedzy, inspiracji i motywacji, aby w rodzicielskiej codzienności po prostu mogło być lepiej.
Pytania i odpowiedzi
Konflikt w domu albo w szkole często trudno nazwać jednym zdaniem. Czasem to kłótnie, czasem milczenie, czasem napięcie między dorosłymi, a czasem poczucie, że „przecież już tyle razy rozmawialiśmy i nic się nie zmienia”. Obok znajdziesz odpowiedzi na pytania, które mogą pomóc Ci sprawdzić, czy moje wsparcie jest dla Ciebie.
Z jakimi sytuacjami mogę się zgłosić?
Możesz się zgłosić, jeśli konflikt z dzieckiem, nastolatkiem, rodzicem ucznia albo nauczycielem zaczyna się powtarzać i czujesz, że dotychczasowe rozmowy nie prowadzą do zmiany.
Pracuję m.in. z sytuacjami, w których pojawia się złość, opór, wycofanie, trudności w komunikacji, napięcie wokół nauki, granic, obowiązków, zachowania dziecka w szkole albo współpracy między domem a szkołą.
Czy pracujesz tylko z rodzicami?
Nie. Pracuję z rodzicami, nauczycielami, szkołami, a także z młodzieżą.
Rodziców wspieram w trudnych sytuacjach z dziećmi. Nauczycieli i szkoły – w komunikacji z uczniami oraz rodzicami. Prowadzę też mediacje, warsztaty i szkolenia, jeśli konflikt dotyczy większego systemu: rodziny, klasy albo społeczności szkolnej.
Czy muszę wiedzieć, jakiej formy wsparcia potrzebuję?
Nie. Często wystarczy, że opiszesz mi sytuację, a wspólnie sprawdzimy, czy lepsza będzie konsultacja, mediacja, warsztat czy szkolenie.
Czy konsultacja oznacza, że powiesz mi, co mam zrobić z dzieckiem?
Nie w takim sensie, że dostaniesz prostą instrukcję „zrób A, a dziecko zrobi B”.
Podczas konsultacji przyglądamy się konkretnej sytuacji: co się wydarza, co ją nakręca, jakie emocje i potrzeby stoją po obu stronach oraz jak możesz zareagować inaczej – z większym spokojem, jasnością i granicami.
Czy to jest terapia?
Nie. Moja praca nie jest terapią ani diagnozą psychologiczną.
To wsparcie edukacyjne, komunikacyjne i mediacyjne. Pomagam lepiej rozumieć konflikty, emocje, potrzeby i schematy rozmowy, a potem przekładać to na konkretne działania w domu albo w szkole.
Czy pomagasz też w konfliktach między rodzicami a nauczycielami?
Tak. To jeden z ważnych obszarów mojej pracy.
W takich sytuacjach dziecko często znajduje się w centrum napięcia, a dorośli stoją po dwóch stronach barykady. Pomagam uporządkować rozmowę tak, żeby wyjść poza wzajemne pretensje i wrócić do pytania: czego potrzebuje dziecko i co realnie możemy zrobić dalej?
Czy to podejście oznacza brak granic wobec dziecka?
Nie. Empatia nie oznacza zgadzania się na wszystko.
W mojej pracy ważne jest zarówno rozumienie emocji i potrzeb dziecka, jak i stawianie jasnych granic. Dobra relacja nie polega na unikaniu trudnych rozmów, tylko na prowadzeniu ich w sposób, który nie niszczy kontaktu.